تبلیغات
گذرگاه دیجیتال - حمله! جنگ! کاریکاتور
چهارشنبه 19 بهمن 1384  04:02 ق.ظ
نوع مطلب: (عمومی ،) توسط: علیرضا

امروز در سفرهایم از سایت های خبری سفری به دیار بازتاب داشتم. خبری درباره کاریکاتور پیامبر. در این منباب الرحمه در دانش خبر یک رابطه کوچک به سوی سیاست چشمم را نوازش داد. معمولا من به ابتدای خبر قناعت کرده و باقی را به حال خود رها میکنم.

ولی این خبر بر من حالی عجیب موستولی کرد. کمی در زبر زیر پوستم جنبانکی برای ادامه دان خبر احساس کردم(سخته ادبیاتکی بنویسیا!). یکی از مقامات کشور آب زیر کاه روسیه بنام ژیرینفسكی دو برره (اینقد اسمش سخته کوپی-پیست کردمش) ابراز داشتند٬ این حقه بیش از دهان آمریکا نبوده است همچنین آنان به شوم پیکری و افکاری قصد بر شکر آب کردن رابطه دو جامعه را داشته اند. و در صورت خراب شدن رابطه ایران و اروپا٬ آمریکا راهی باز بر حمله به ایران + حمایت اروپا دارد.

من نظر شما رو نمی دانم ولی چند حالت دارد:

۱- یکدستی به ایران برای محک ایران از نظر آمادگی.
۲- طبق معمول یک رسانه برای خودشیرینی و پر بازدید کردن به خالی بندی روی می آورد.
۳- یک دروغ٬ سرکاریم.
۴- یک حمله که صرفا به معنی پایان کار ما یا آمریکا نمی باشد.

به هر حال بدترین اتفاقی که بعد از این خبر می تواند به وقوع خلق شود(به وقوع خلق شود٬ باز حرف زدم!)  ترس از این خبر است آنهم به صورت محسوس که نشانه ضعف ما می باشد.

بارها دیده اید که در یک دعوا کسی که ترسیده واحساس ضعف کرده بسرعت این جنگ را باخته. اگر میگوئیم ما ایرانیان مردمان قوی هستیم بیشتر از جنبه روحی است و نداشتن ضعف یکی از اجزای این جنبه می باشد. با نشان دادن ضعف به این خبر(چه دروغ چه راست) دلیل بر ضعیف شدن مردم و امکان حمله(چه نظامی چه روانی) به ایران می باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
رضا
شنبه 22 بهمن 1384 09:02 ق.ظ
من هم دوست دارم به تو حمله کنم
چون اولا کلات کجه
دوما کلات کجه
سوما کلات کجه
کلاه نداری؟
خودم برات می خرم
ولی بازم کلات کجه
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر